ROD "Przyjaźń" Bytom

Zimozielone różaneczniki, inaczej – rododendrony, są malowniczym i ożywiającym ogród akcentem. Pięknie prezentują się w grupach, a ich kwiaty cieszą oko od maja do czerwca. Często jednak zdarza się, że rododendron nie kwitnie. Problem ten związany jest zazwyczaj z błędami w uprawie i pielęgnacji tych roślin. 7 najważniejszych powodów dlaczego rododendron nie kwitnie ;

1. Rododendron nie kwitnie, ponieważ rośnie na zbyt zasadowej glebie

2. Rododendron nie kwitnie, bo ma za mało słońca.

3. Rododendron nie kwitnie przez złe nawożenie.

W nawożeniu różaneczników zachować należy umiar. Zbyt obfite dawki mogą niekorzystnie wpłynąć na roślinę. Należy ograniczyć nawożenie do dwóch dawek. Pierwsza, na początku okresu wegetacji, ma na celu pobudzenie rośliny do procesu kwitnienia. Następna, podawana latem, pozwoli prawidłowo zawiązać pąki na przyszły sezon.

4. Rododendron nie kwitnie, bo nie usunięto przekwitłych kwiatostanów

Po przekwitnięciu różaneczników ważne jest wyłamanie pozostałości kwiatostanów, nie dopuszczając w ten sposób do zawiązywania nasion. 

5. Rododendron nie kwitnie, bo pąki kwiatowe przemarzły zimą.

6. Rododendron nie kwitnie z powodu choroby grzybowej.

Jedną z chorób grzybowych, uszkadzającą pąki kwiatowe rododendronów, jest szara pleśń. Powoduje ją grzyb Botrytis cinerea. Pierwszym objawem są brunatne plamy, które z czasem zasychają, a na ich powierzchni formuje się szarawy, pylący nalot. Infekcji sprzyja wysoka wilgotność i temperatura powyżej 15°C. Aby zapobiec szarej pleśni należy unikać nadmiernego zagęszczania roślin i wycinać silnie porażone pędy. 

7. Rododendron nie kwitnie, ponieważ pąki kwiatowe zaatakowały mszyce

Ciekawą rośliną jest Pieris japoński, jest  to zimozielony krzew. Jego uprawa powinna przebiegać na stanowisku półcienistym lub cienistym. Jednak są odmiany pierisa, które lubią miejsca słoneczne. Pieris japoński najlepiej rośnie na glebie kwaśnej i próchniczej, bogatej w składniki pokarmowe. Trzeba mu zapewnić miejsce zaciszne, osłonięte od wiatru. W naszym Ogrodzie, spotkałam na  działkach ten krzew, wygląda bardzo ciekawie ,nawet zimą kiedy jest zielony.Jest to roślina z rodziny wrzosowatych i uprawia się ją podobnie jak różanecznik ,dlatego często można ją spotkać własnie w towarzystwie tych roślin.

Byliny:

dzielimy, rozmnażamy i przesadzamy byliny kwitnące wczesną wiosną, późnym latem i jesienią. Pobieramy sadzonki pędowe złocieni, dzwonków dalmatyńskich, słoneczniczków, żagwinu oraz sadzonki z piętką wyrastające u podstawy karpy łubinów i ostróżek wieloletnich.

Rośliny cebulowe:

usuwamy zwiędłe kwiaty i owocostany (tzw.przekwitłych tulipanów, szachownic, narcyzów i hiacyntów, cebulic (zawiązanie nasion osłabia cebulki). Jeśli kępy roślin cebulowych kwitnących wczesną wiosną (krokusów, cebulic,, śnieżników, przebiśniegów, szafirków, kosaćców żyłkowanych, ranników) rosną zbyt gęsto, warto je wykopać (ale tylko wtedy, gdy liście już zasychają), rozdzielić i przesuszyć i posadzić na nowym miejscu. Bulwy i cebulki można też przechować w chłodnym miejscu i posadzić dopiero jesienią.

Aby drzewa owocowe owocowały każdego roku, pod koniec miesiąca należy oberwać część zawiązków owoców (jest to tzw. przerzedzanie zawiązków) – usuwamy najmniejsze, słabo wykształcone, uszkodzone i z plamami.

Ściółkujemy  korą sosnową drzewa i krzewy (grubość warstwy powinna wynosić co najmniej 5 cm), szczególnie świeżo posadzone oraz słabo i płytko korzeniące się (np. lilaki, róże, magnolie, różaneczniki, azalie, wrzosy, wrzośce). Korę rozkładamy na dobrze podlaną ziemię. Warto pamiętać, aby różanecznikom i azaliom usunąć przekwitłe kwiatostany. Wrzośce po zakończeniu kwitnienia przycinamy, aby rośliny bardziej się zagęściły.

.  Azalia pontyjska.